Walaupun kesan penyimpanan basah atau 'karat putih' jarang menjejaskan keupayaan perlindungan salutan tergalvani, ia merupakan hawar estetik yang agak mudah dielakkan.

Pewarnaan penyimpanan basah berlaku apabila bahan yang baru digalvani terdedah kepada kelembapan seperti hujan, embun atau pemeluwapan (kelembapan tinggi), dan kekal di lokasi dengan aliran udara terhad di atas kawasan permukaan. Keadaan ini boleh memberi kesan kepada bagaimana patina pelindung terbentuk.

Biasanya, zink bertindak balas terlebih dahulu dengan oksigen untuk membentuk zink oksida, dan kemudian dengan kelembapan untuk membentuk zink hidroksida. Dengan aliran udara yang baik, zink hidroksida kemudiannya bertukar menjadi zink karbonat untuk memberikan perlindungan penghalang kepada zink, sekali gus memperlahankan kadar kakisannya. Walau bagaimanapun, jika zink tidak mempunyai akses kepada udara yang mengalir bebas dan kekal terdedah kepada kelembapan, zink hidroksida akan terus terbentuk dan membentuk kesan simpanan basah.

Karat putih boleh terbentuk selama beberapa minggu atau semalaman jika keadaannya sesuai. Dalam persekitaran pantai yang teruk, kesan penyimpanan basah juga boleh berlaku daripada mendapan garam bawaan udara yang menyerap kelembapan pada waktu malam.

Sesetengah keluli tergalvani boleh menghasilkan sejenis kesan penyimpanan basah yang dikenali sebagai 'tompok hitam', yang muncul sebagai bintik-bintik gelap dengan atau tanpa karat serbuk putih di sekelilingnya. Jenis kotoran penyimpanan basah ini lebih biasa pada keluli tolok ringan seperti kepingan, purlin dan bahagian berongga berdinding nipis. Ia jauh lebih sukar dibersihkan daripada bentuk karat putih yang biasa, dan kadangkala tompokan mungkin masih kelihatan selepas pembersihan.